تفسیر روایی قرآن کریم سوره بقره آیه ۱۲۸

تاریخ ارسال : 1400/07/19

🔹️رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

پروردگارا، ما را تسليم [فرمان‌] خود قرار ده؛ و از نسل ما، امتى فرمانبردار خود [پديد آر]؛ و آداب دينى ما را به ما نشان ده؛ و بر ما ببخشاى، كه تويى توبه‌پذير مهربان

#سوره_بقره آیه ۱۲۸

 

🔹️معنای توبه و استغفار پیامبران

در توضیح این جمله از آیه که می فرماید:

« و توبه ما را بپذیر» 

گفته شده که حضرت ابراهیم علیه السلام و حضرت اسماعیل علیه السلام گناهی نکرده بودند که از آن توبه و استغفار کنند؛ 

زیرا پیامبران معصوم اند و هیچ گناهی از آنها سر نمی زند؛ اما بندگان مقرّب خدا، به هر مقامی که می رسند، اگرچه از نظر شناخت خدا در مرتبه‌ای بسیار بالاتر از انسانهای معمولی هستند، خود را در پیشگاه خداوند کوچک و ذلیل و مقصر می دانند و خویش را در برابر لطف بزرگی که خدا در حق آنها روا داشته شرمنده می بینند.

 

🔹️از همین رو انجام وظیفه و عبادات خود را شایسته ی درگاه الهی نمی‌دانند و درخواست توبه می کنند؛ چنانکه از پیغمبر صلی الله علیه و آله روایت شده: 

«خدایا، چنان که سزاوار توست، تو را نشناختیم و چنان که شایسته توست، تو را نپرستیدیم»

پیشین و منشور جاوید، ج۵، ص۸۴

🔖 گروه آموزشی رتل